Op dinsdag 10 juni werden we uitgezwaaid door de familie, gemeentebestuur en door mensen van de stichting stedenband. Wij als moeders van onze kinderen wisten niet waar we aan begonnen een reis van twee dagen en een overnachting in Duitsland. Dhr. Cees Oost was organisator en chauffeur van deze reis. Mvr. Renata Hardeveld was onze tolk en reisleidster. Bij Amsterdam was het contact al goed. Laura, Lisa en Jeroen hadden al snel door dat je met Cees veel grapjes kon maken en de afspraak was om Cees op de terug weg bij Artis af te zetten.

Onderweg werden er spelletjes gedaan en genoten we van het uitzicht. De eerste overnachting was in Burg waar een heerlijke maaltijd en een lekker bed op ons stond te wachten. De volgende dag was de eerste stop nog in Duitsland maar met de lunch waren wij in Polen gearriveerd, dat hebben we geweten. Vele kilometers hobbel wegen was ons deel. Aan het eind van de middag kwamen we in Swietochlowice aan. Na wat gedronken te hebben in het stadion waar zaterdag de spelen zouden plaatsvinden trokken we door naar Kalety, 40 kilometer buiten de stad. Daar werden we ontvangen door onze gastvrouw- heer Ulla, Jan en Patricia onze begeleidster in Polen. Na onze spullen in de kamer te hebben geïnstalleerd zijn we iets gaan eten in de eetzaal. Die avond was het wat over en weer kennis met elkaar maken.

De volgende dag zijn we met een andere groep mensen (ook gehandicapt) naar de zilvermijnen in Góry geweest, dit was zeer indrukwekkend. Renata vertaalde alles voor ons wat deze enthousiaste man over de mijnen vertelde. Later zijn we de stad in geweest om geld te halen en kaarten voor het thuisfront te kopen. Postzegels hadden ze daar niet, na veel omzwervingen hadden we die in een heel andere plaats toch gevonden. ’s Avonds werden we verrast met muziek, dat was hartverwarmend en de kinderen deden volop mee, het was geweldig. Vrijdag 13 juni gingen we met eigen vervoer wat heel prettig was omdat er airco in zat en een veel betere chauffeur (onze eigen Cees) naar het bakkers museum. Deze gids promote het brood, dat brood is van levensbelang al eeuwen lang. Daarna mochten we zelf brood vlechten en bakken. Daarna zijn we naar een groot winkelcentrum geweest daar hebben we eten en drinken voor de terugweg gehaald. Die avond was er weer muziek en kwamen er nog veel meer mensen bij. Er werden vlaggen neergezet van de landen die mee deden met de spelen.

Zaterdag 14 juni de grote dag, we vertrokken al op tijd uit Kalety we werden in het stadion opgewacht door een enthousiast publiek en een officiële parade van alle deelnemers die mee deden. Alle volksliederen werden gespeeld en we werden toegesproken door de president (burgemeester van de stad) en door een heer die Olympisch en wereldkampioen rolstoel tafeltennis is. De kinderen maar ook wij als ouders genoten de hele ochtend en middag van de spelen die er waren. Uit eindelijk behaalden ze alle drie een medaille voor uitzonderlijke prestaties. Na afloop was er muziek en na een voldaan gevoel keerde we weer terug naar Kalety. ’s Avonds was er een grote barbecue georganiseerd en er waren toespraken, waarin nogmaals het belang van het kind met een handicap werden aangehaald. De volgende ochtend was het afscheid daar, we konden terug zien op heel veel bijzondere dagen. De waardering en aandacht die aan onze kinderen waren gegeven was hartverwarmend, ze mochten zijn zoals ze zijn, hun handicap was niet belangrijk, ze konden het daar even vergeten, het was goed!!!!

De terugreis was na genieten en bijkomen van alle indrukken die we hadden opgedaan, vaak hele “emotionele” indrukken. Onze begeleiding was super, Cees was gezellig en altijd aanspreekbaar, altijd in de buurt en was zelfs nog een dag James de butler vanwege zijn nette pak al dacht hij zelf James Bond. Renata was onze steun en toeverlaat in het vertalen maar ook op moeilijke momenten was zij voor ons bereikbaar. We wisten niet goed waar we aan begonnen toen we starten maar het werd een heel bijzondere ervaring, die we niet hadden willen missen. Onze dank gaat uit naar alle mensen die deze reis voor ons mogelijk hebben gemaakt. Met name stichting stedenband maar ook alle mensen/bedrijven die ons gesponsord hebben. Maar boven al Cees en Renata.

Gerdien Brinkhof (moeder van Laura en Lisa)
Tineke Bijvoet (moeder van Jeroen)